Saturday, July 31, 2004
دیپلم ردیهِ آشخور
مترسک: می دونین. من تا الان فکر می کردم که آشیونه ام شده تخصصی و منم دارم می شم استاد. ولی نگو که بابا تازه اول راهه. « بین خودمون باشه، همه اش تقصیر اون مرلینه. از وقتی سر و کله اش این طرفا یعنی تو آشیونه من پیدا شده سر منو گول مالیده». من امروز که گردش رفته بودم، تو راه یه دفعه چشمام شد اندازه 2 تا پرتقال؛ یه دفعه یه کاخی رو دیدم که خودم از آشیونه خودم خجالت کشیدم. ماله یه پرنس بود.اسمش علی هستش ولی اسم آشیونه اش رو یا بهتر بگم کاخش رو گذاشته نازنین، وقتی پرس وجو کردم فهمیدم که سالهاست که اینکارست. البته اون هم اول از آشیونه شروع کرده بود ولی حالا دیگه کاخی به هم زده بود. خیلی قشنگ بود کلی حال کردم. شما هم از اینجا برین ببینین، آشیونه من و خیلی های دیگه کجا، کاخ اون آقا کجا!!! واقعاً جای تبریک داره به ایشون. البته اگر باز هم تو این دنیای من بگردین، از این کاخها، حالا کمی بزرگتر، کمی کوچکتر پیدا می کنین. گرچه تو دنیای شماها کاخها جور دیگه ایند. ایشون یه خونه دیگه هم داره که توش پر از کدهای مختلفه. به اسم بیش از 110 کد. برین این رو هم حتماً ببینین.
من که خیلی دلم می خواست از این کاخها داشته باشم. ولی خوب عیبی نداره من هم گاماس گاماس. بالاخره یه دونه زمین کوچولو هم من می خرم (دیگه 30-40 هزار تومن که می تونم بدم) و بعدش شروع می کنم آجر آجر رو هم گذاشتن. البته اون مستلزمه داشتن مهارت تو بنایّیه، مثل این پرنس جوان که همونطور که گفتم اسمشون علی هستش و در انجمن آشیونه نویسان که راهش رواون گوشه شمت چپ می تونین ببینین، استاد هستند و مقالات فعالی هم دارند.
نتیجه گیری اخلاقی:
من هنوز یه دیپلم ردیهِ آشخور هستم. تا استاد شدنم هم دویست، سیصد هزار ساله دیگه راهه.
من هنوز یه دیپلم ردیهِ آشخور هستم. تا استاد شدنم هم دویست، سیصد هزار ساله دیگه راهه.
----------------------------------------------------------------------------------------
Posted By: Ali Farzinrad @ 2:40 AM 
